NOTES
[1] Lalande, , Vocabulaire technique et critique de la philosophie (Paris, 1947 3), p. 1058.
[2] Schnackenburg, R., Das Johannesevangelium, vol. 1 (Freiburg/Basel/Wien, 1965), p. 193.
[3] Léon-Dufour, X., ‘Autour du sèmeion johannique’, in Die Kirche des Anfangs (Leipzig: Festschrift für H. Schürmann, 1978), pp. 363–78.
[4] Cerfaux, L., ‘Le thème littéraire parabolique dans I'Evangile de saint Jean’, in Coniectanea neotestamentica (Lund/Uppsala: Mélanges A. Fridrichsen, 1947), p. 20.
[5] 7. 38–39; 11. 50–52; 12. 16; 12. 32–33.
[6] Léon-Dufour, X., ‘Le Signe du Temple selon saint Jean’, in Mélanges Jules Lebreton, tome I, (Paris, 1951), pp. 155–75.
[7] Schnackenburg, R., Das Johannesevangelium, vol. I (Freiburg/Basel/Wien, 1965), p. 365.
[8] Brown, R., The Gospel according to John (New York, 1966), p. 123.
[9] Léon-Dufour, X., ‘Et là, Jésus baptisait (Jn. 3. 22)’, in Mélanges Eugène Tisserant, tome I (Rome, 1964), pp. 295–309.
[10] de la Potterie, I., ‘“Naître de l'eau et naître de l'esprit”. Le Texte baptismal de Jn. 3. 5’, in Sciences ecclésiastiques, 14 (1962), 417–43.
[11] Köster, H., ‘Geschichte und Kultus im Johannesevangelium und bei Ignatius von Antiochien’, in Zeitschrift für Theologie und Kirche, 54 (1957), 63–4.
[12] Commentaires de Jean Calvin sur le Nouveau Testament, tome II. Evangile selon saint Jean, Labor et Fides (Genève, 1968), pp. 75–6. The Latin edition said: ‘Non est insolens copulam exegetice sumi, quum scilicet posterius membrum explicatio est prioris’ (In Joannem, Corpus Reformationum, vol. 75 [Brunsvigae, 1892], p. 56).
[13] Barth, M., Die Taufe, ein Sakrament? Ein exegetiseher Beitrag zum Gespräch über die kirchliche Taufe (Zürich, 1951), pp. 443–53.
[14] Léon-Dufour, X., ‘Le mystère du pain de vie (Jean VI)’, in Recherches de Science religieuse, 46 (1958), 481–523.
[15] Schürmann, H., ‘Joh 6, 51c - ein Schlüssel zur grossen johanneischen Brotrede’, in Biblische Zeitschrift, 2 (1958), 244–62.
[16] Schlatter, A., Der Evangelist Johannes (Stuttgart, 1960), p. 178.