Ars est comprehensio praeceptorum ad utilitatem usui accommodata per artificis sui exercitationem, medendi, ut medici, declamandi, ut rhetoris, legendi, ut grammatici. grammatica est scientia recte scribendi et enunciandi interpretandique poetas per historiam * formatam ad usum rationemque verborum, quam Terentius [et] Varro primum ut adhuc rudem appellatam esse dicit litteraturam.

DE LITTERA

Littera est minima pars vocis explanatae. sunt autem, ut etiam ratiocinatorum usu receptum est, litterae latino sermoni accommodatae una et viginti, quibus Graecorum accedunt duae, z et y. nam Mezentium et Hylam et alia nobis peregrina nomina scribere et enunciare proprio sono non possumus. litterarum aliae vocales sunt, aliae consonantes: vocales quinque, a e i o u: consonantium aliae semivocales, septem f l m n r s x, aliae mutae, novem b c d g h k p q t. item h in earum numerum redigitur, quando non aspirationis, sed litterae local ponitur. littera tribus modis intelligitur, nomine quo enunciatur, potestate qua valet, figura qua scribitur et, ut alii, ordine quo constat.

DE SYLLABA

Syllaba est litterarum inter se coeuntium una iunctura vel enunciatio litterarum cum adiectione temporis. syllaba autem sine vocali littera vel litteris non potest fieri. syllaba|rum aliae longae, aliae breves, longae aut natura fiunt aut positione et habent bina tempora. natura duobus modis intelligitur, cum vocalis ∥ per se longa est, aut cum vocales duae inter se iunctae producuntur, ut ae.

Quae Macrobius de differentiis et societatibus graeci latinique verbi scripserat non integra, sic ut ab illo scripta erant, aetatem tulerunt, sed cum olim a grammaticis utriusque linguae studiosis in conpendium redacta et aliis omissis, aliis additis vel mutatis ad usum inferioris aetatis accommodata essent, vetere Macrobii libro neglecto ea quae posteriores grammatici diversas rationes secuti ex illo collegerant consuetudine scholarum propagate sunt. quattuor autem excerptorum genera in codicibus manu scriptis inventa sunt. e quibus illud quod primo loco posui in codice Parisino 7186 legitur. is est formae quadratae minoris ex duabus diversis membranarum partibus conpositus, quarum posterior, quae est duorum quaternionum, Macrobii excerpta continet undecimo saeculo scripta, f. 42–56 Ex libro Macrobii) de differentiis et societatib. greci latiniq: uerbi. Grecae latinaeque linguae – οιοω. explicuit defloratio de libro ambrosii macrobii theodosii quam iohannes carpserat ad discendas grecorum uerborum regulas. spatio in fine paginae relicto, in quo scripta sunt haec, Diana grece dicitur arthemis quasi herotemis hoc est aerem caecans, sequitur declinatio graeci verbi ποιῶ et adnotatio excerptoris, f. 56* – 57* ΤΟΠΗΜΑ –ΦΙΑΟϒΝΤαΙ. fuit autem haec pars codicis olim Petri Pithoei, cuius nomen bis in ea scriptum est, f. 42 P. Pithou et f. 57 Petri Pithoei. eoque librum concedente primum ex cerptis Macrobii usus est Ludovicus Carrio, qui fragmentum Sallustii p. 2765 P. ex schedis Pithoeanis se edidisse scribit schol. in Sallust.